"… Όσα πραγματικά πρέπει να ξέρω για το πώς να ζω, τι να κάνω και πώς να είμαι, τα έμαθα στο Νηπιαγωγείο. Η σοφία δε βρισκόταν στην κορυφή του σχολικού βουνού, αλλά εκεί, στα βουναλάκια από άμμο, στο νηπιαγωγείο.”

Robert Fulghum

Κυριακή, 11 Οκτωβρίου 2015

ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΓΙΑ ΤΗΝ 28Η ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ (ΜΕΡΟΣ ΔΕΥΤΕΡΟ)

ΔΙΑΛΟΓΟΣ
( Κουβεντάρης Γ. -Παπαγεωργίου Σπ.)

ΕΓΓΟΝΟΣ: Πες μου, παππού, για τα παλιά τα χρόνια
που νέος πάνω στ' άγρια τα βουνά
πολέμησες τους Ιταλούς μέσα στα χιόνια
και την Ελλάδα δόξασες ξανά.

ΠΑΠΠΟΥΣ: Τι να σου πω και τι να μολογήσω
για κείνη την αξέχαστη εποχή
που πολεμήσαμε με θάρρος και ανδρεία
μέσα στο κρύο, τη λάσπη και στη βροχή.

ΕΓΓΟΝΟΣ: Δεν τους φοβήθηκες, παππού, τους Ιταλιάνους;
Έμαθα ήτανε πολλοί!

ΠΑΠΠΟΥΣ: Και βέβαια φοβήθηκα, παιδί μου.
Μα όταν φόρεσα την τιμημένη τη στολή,
έφυγε ο φόβος μέσα μου και είπα:
Τώρα η πατρίδα με καλεί!!

ΕΓΓΟΝΟΣ: Είσαι ένας ήρωας, παππού μου,
παράδειγμα για μένα φωτεινό
κι εγώ σαν η πατρίδα με καλέσει
θα μοιάσω εσένα πα΄νω στο βουνό.

ΠΑΠΠΟΥΣ: Ποτέ μην έρθουν πίσω αυτά τα χρόνια
που μόνο πίκρες, στενοχώριες μας κερνούν.
Μακάρι η ειρήνη να υπάρχει αιώνια,
κι οι άνθρωποι ευτυχισμένοι να γερνούν.


 28Η ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ

Σήμερα γιορτάζουν όλοι
και τα πρ'όσωπα γελάνε
στα χωριά σε κάθε πόλη
για τη λευτεριά μιλάνε.

Και μας λένε οι μεγάλοι
για τους ήρωες στρατιώτες
που πολέμησαν στ' αλήθεια
σαν γενναίοι πατριώτες.

Τα παιδάκια στα ηρώα
καταθέτουνε στεφάνια
και γω νιώθω να φουντώνει
μες στα στήθη περηφάνια.


 ΣΤΟΥΣ ΗΡΩΕΣ

Ένα στεφάνι όμορφο
προσφέρουμε θυσία
σε εσάς που μας χαρίσατε
όμορφη ελευθερία.

Και με ευλάβια πολύ
θερμά παρακαλούμε
τη μνήμη σας αθάνατη
εμείς να την κρατούμε.

---------------------------------


 ΕΘΝΙΚΗ ΓΙΟΡΤΗ

Γιορτάζει η Πατρίδα,
μεγάλη η χαρά!
Σιμά της η δόξα
μ' ολάσπρα φτερά.

Γιορτάζει η πατρίδα
σε κάθε μεριά
μυρίζουν οι δάφνες
γελά η λευτεριά!

Το ΟΧΙ το αθάνατο,
το είπες το σαράντα,
εχάρισε εις τους λαούς, 
τη λευτεριά για πάντα.

Σ΄αυτή τη γιορτή της,
ελάτε παιδιά.
Ψηλά τη Σημαία!
Ψηλα την καρδιά!!
---------------------------------------
ΕΛΛΗΝΟΠΟΥΛΟ

Είμαι Ελληνόπουλο
το 'χω καμάρι.
Νιώθω στο στήθος μου
καρδιά λιοντάρι.

Είμαι Ελληνόπουλο 
κι ως τα στερνά μου
θα είναι ελεύθερα
ο νους και η καρδιά μου.



Η ΓΙΟΡΤΗ ΤΟΥ ΟΧΙ

Κάτω από τη σημαία
στο σχολειό μπροστά
τα παιδιά γιορτάζουν
τα Ελληνόπουλα.

ΟΧΙ στους τυράννους,
ΟΧΙ στην σκλαβιά
Ζήτω η ειρήνη
Ζήτω η λευτεριά!

------------------------------

Η ΣΗΜΑΙΑ

Γεια σου , σημαία γαλανή,
Σημαία δοξασμένη!
Φωτίζεις την Ελλάδα μας
και είσαι ευλογημένη.

Σ' έχουμε κλείσει στην ψυχή,
βαθιά μεσ' την καρδιά μας,
κι όπου στηθέις  περήφανα,
κρατάς την λευτεριά μας.

--------------------------------

Η ΣΗΜΑΙΑ

Δυο κυματάκι θάλασσα
δυο συννεφάκια χιόνι,
κι ένα σταυρό μεσούρανα
ψηλά η Πατρίδα υψώνει.

Μας ξεδιπλώνει ολόχαρη
περήφανη κι ωραία
τη γαλανή, την ένδοξη
Ελληνική σημαία.

τη βλέπω και καρδιοχτυπώ
της τραγουδώ με χάρη
και λέυτερη τηνε καρατώ
σαν άξιο παλικάρι.

-----------------------------------

28η Οκτωβρίου

Με χαρά την καρτερούμε 
τη σημερινή γιορτή
που η δόξα της Ελλάδας
πέρα ως πέρα έχει ακουστεί.

Είναι αξέχαστη η μέρα
μ' ένα ΟΧΙ κι ένα ΕΜΠΡΟΣ,
ΠΑΝΩ ΤΟΥΣ ΠΑΙΔΙΑ, ΑΕΡΑ
πίσω φεύγει ο Ιταλός.

 

ΘΕΛΩ....

Θέλω να ζήσω σ' έναν κόσμο
όμορφο και ειρηνικό
που όλοι να με αγαπάνε
και όλους να τους αγαπώ.

Να σταματήσουν οι πολέμοι
να ζήσουν όλοι με χαρά
κι όπλα στα χέρια τους μην πάρουν
οι άνθρωποι άλλοι φορά.

-----------------------------------

ΓΙΟΡΤΑΖΟΥΜΕ ΤΟ ΟΧΙ

Εστολίσαμε την τάξη
με της δάφνης τα κλωνάρια
να γιορτάσουμε και φέτος
τα γενναία παλικάρια.

Εστολίασαμε την τάξη
με ωραία σημαιάκια
και γιορτάζουμε το ΟΧΙ
του σχολειού μας τα παιδάκια.

----------------------------------------

ΤΟ ΕΠΟΣ ΤΟΥ ΣΑΡΑΝΤΑ

Ήτανε νύχτα κι ήσυχη κοιμότανε η χώρα,
σαν του πολέμου ξέσπασε η φονική η μπόρα.

Όλη η Ελλάδα σύσσωμη, σηκώθηκε επάνω
και φώναξε βροντόλαλα: ΟΧΙ δε θα πεθάνω.

Όλα της τα παιδιά μεμιάς τα κράζει, για να 'ρθούνε,
τείχος να κάμουν τα κορμιά οι βάρβαροι μην μπούνε.

Σε λίγες ώρες γέμισε η Πίνδος παλικάρια
και ρίχτηκαν στον Ιταλό ανήμερα λιοντάρια.

Φλάμπουρα νίκης ύψωσαν ψηλά σε κάθε κόχη
κι έγινε αστέρι μαγικό μέσα στη νύχτα τ' ΟΧΙ.

εις το θρασύδειλο εχθρό φωνάζουν : " ΜΠΡΟΣ, ΑΕΡΑ",
κι αντηλαλούνε τα βουνά το σύνθημα ως πέρα.

Η νίκη τα ελληνικά τα όπλα στεφανώνει
κι όλους της δόξας το κρασί μεθά και τους ενώνει.

Χτυπούν χαρμόσυνα παντού του έπους οι καμπάνες
και ακούγονται περήφανοι γύρω τρανοί παιάνες.

Γιορτάζει η Βόρεια Ήπειρος και βάγια μπρος υψώνει
και το φαντάρο Έλληνα με δάφνες στεφανώνει.

Αυτός της σκλάβας σύντριψε μεμιάς την αλυσίδα
κι ελεύθερη την έδωσε στη μάνα της πατρίδα.

Το Αργυρόκαστρο ξανά κι Κορυτσά και πάλι,
ήρθαν ελεύθερες κι οι δυο στη μητρική αγκάλη.

Κι όλο φαντάροι προχωρούν κι "αέρα, εμπρός" φωνάζουν'
κι Ιταλοί τρομάζοντας, στα πόδια τους το βάζουν.

Έτσι οι Έλληνες νικούν, όπως συμβαίνει πάντα
και γράφουν με τη λόγχη τους το έπος του Σαράντα. 

----------------------------------------

ΤΟ '40

Στης Πίνδου τα ψηλά βουνά,
μέσα στο κρύο και στο χιόνι,
βάζουν στα πόδια τους φτερά,
οι ηρωικοί μας οι ευζώνοι.

Φεύγουν τρεχάτοι οι Ιταλοί
στα Τίρανα κι ακόμα πέρα,
πιο γρήγορα κι από λαγοί,
ακούγοντας και μόνο ΑΕΡΑ!!
------------------------------------------




ΕΙΡΗΝΗ

Σε κάθε εθνική γιορτή
είμαι περήφανο πολύ
νιώθω μια χαρά μεγάλη
που δεν σκύβω το κεφάλι.

Και σκέφτομαι πως οι λαοί
που έχουν πόλεμο στη γη
τώρα πρέπει να καθίσουν 
και το πρόβλημα να λύσουν.

Η έχθρα τους να ξεχαστεί
και συμφωνία να γραφεί
" Πόλεμος ποτέ μην γίνει
πάντα να 'χουμε ειρήνη!"

 --------------------------------------------

Η ΣΗΜΑΙΑ

 Μία μέρα ο παππούς μου
μου χαρίζι κατιτί
τυλιγμένο στο χαρτί.
Το ανοίγω και τι βλέπω;
Μιά σημαία ελληνική.

Στέκομαι και την κοιτάζω
και γλυκά την χαιρετώ
και της λέω ένα ποιήμα
που 'χω μάθει στο σχολειό:

Της πατρίδας η σημαία 
έχει χρώμα γαλανό
και στη μέση χαραγμένο 
ένα κάτασπρο σραυρό.

Κυματίζει με καμάρι
δε φοβάται τον εχθρό
σαν την θάλασσα είναι γαλάζιο
και λευκή σαν τον αφρο.
--------------------------------------- 

ΣΗΜΑΙΑ

Παίρνω ένα πανί γαλάζιο
κι άσπρο. Δείτε τι ωραία!
Κάνω ένα σταυρό στη μέση
κι έτοιμη έχω μια σημαία.

Στο μακρύ κοντάρι επάνω 
βάζω ολόχρυσο σταυρό.
τη σημαία μου υψώνω
ως ψηλά στον ουρανό.

--------------------------------------------- 

Η ΣΗΜΑΙΟΥΛΑ ΜΟΥ

Τη σημαιούλα μου κρατώ
και με καμάρι περπατώ.
Την ανεμίζω πιο ψηλά,
τη βλέπει ο ήλιος και γελά.

Για χάρη της κι ο ουρανός
γίνεται ακόμα πιο λαμπρός.
Τη δείχνω τώρα στο γυαλό,
το κύμα πιάνει το χορό.
------------------------------------------------ 
  






Τι πάθατε καλέ γειτόνοι;
Τι είναι αυτό που σας θυμώνει;
Θέλετε δάκρυα και πόνο;
Ο πόλεμος σκοτώνει μόνο.

Δεν άκουσε όμως η Ιταλία
κι έτσι έγραψε η ιστορία
πως νίκησε η φασολάδα
την τροφαντή μακαρονάδα!

ΟΧΙ, φωνάξαν οι φαντάροι,
ο Ντούτσε δε θα μας τουμπάρει.
ΟΧΙ είπαν μάνες και παιδάκια.
ΟΧΙ είπαν και τα γαϊδουράκια!

Όλα αυτά έγιναν πριν χρόνια
στις Πίνδου τα βουνά με χιόνια. 
Σήμερα ελλάδα κι Ιταλία
έχουν αγάπη και φιλία.

Η   Ειρήνη σαν περιστεράκι,
βγαίνει ψηλά στο μπαλκονάκι 
κι αντί για σφαίρες και για τρέλες
κερνάει όλους καραμέλες!

Η ιστορία δε σταματάει
σαν ποταμάκι να κυλάει,
μα στο μυαλό πρέπει να μένει
ό,τι εκείνη μας μαθαίνει.

Γι' αυτό σας λέμε φωναχτά
όλα του κόσμου τα παιδιά:
" Ποτέ πια πόλεμος στ' αλήθεια,
μα ούτε και στα παραμύθια!!" 


 

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου