"… Όσα πραγματικά πρέπει να ξέρω για το πώς να ζω, τι να κάνω και πώς να είμαι, τα έμαθα στο Νηπιαγωγείο. Η σοφία δε βρισκόταν στην κορυφή του σχολικού βουνού, αλλά εκεί, στα βουναλάκια από άμμο, στο νηπιαγωγείο.”

Robert Fulghum

Κυριακή, 22 Φεβρουαρίου 2015

ΑΠΟΚΡΙΕΣ 2015 - ΝΗΠΙΑΓΩΓΕΙΟ ΠΕΡΙΘΩΡΙΟΥ ΔΡΑΜΑΣ

ΑΠΟΚΡΙΕΣ 2015
 
Πόσο ωραία περάσαμε τις προηγούμενες μέρες στο νηπιαγωγείο!!! Παιχνίδια , γέλια, μασκαρέματα, χοροί και τραγούδια! Στην κυριολεξία ξεφαντώσαμε!!! 


ΤΣΙΚΝΟΠΕΜΠΤΗ

Γιατί λέγεται Τσικνοπέμπτη ή…Τσικνοπέφτη; Γιατί αυτήν την Πέμπτη, σύμφωνα με την παράδοση, σε πολλά μέρη της Ελλάδας, έλιωναν το λίπος από τα χοιρινά, ενώ παρέες συγκεντρώνονταν στα σπίτια για να ψήσουν κρέας, να το τσικνίσουν δηλαδή. Η διάχυτη μυρωδιά της τσίκνας σε όσα σπίτια είχαν την οικονομική δυνατότητα να αγοράσουν κρέας, οδήγησε στο να ονομαστεί Τσικνο-Πέμπτη.
Η προέλευση του εθίμου μάλλον ανάγεται στις βακχικές γιορτές των αρχαίων Ελλήνων αλλά και των Ρωμαίων, που επιβίωσαν με παραλλαγές μέχρι και τα χριστιανικά χρόνια. Η πολυφαγία και πολυπιοτία, χαρακτηριστικά της συγκεκριμένης ημέρας, θυμίζουν πρακτικές που σχετίζονται με την ευφορία της γης και που, όταν συνδυάζονται με την χριστιανική παράδοση, σημαίνουν την προετοιμασία για τη σαρανταήμερη νηστεία (Σαρακοστή) πριν το Πάσχα.
Παλαιότερα, όταν τα έθιμα ήταν πιο δυνατά, πέρα από το τσίκνισμα, το «εθιμοτυπικό» απαιτούσε μεταμφίεση και πειράγματα. Στα χωριά, οι άνθρωποι γυρνούσαν κατά παρέες από σπίτι σε σπίτι, χτυπώντας τις πόρτες γνωστών και αγνώστων, ζητώντας κέρασμα και κρασί – το οποίο καταναλωνόταν άφθονο και στη διαδρομή – με την απαίτηση οι νοικοκυραίοι να αφήσουν τα σπίτια τους και να ακολουθήσουν την κεφάτη παρέα. Το έθιμο συμπεριλάμβανε ακόμη και «ζημιές» στον εξωτερικό χώρο των σπιτιών, όπου οι περαστικοί έριχναν τις γλάστρες κάτω για να χυθεί το χώμα στις αυλές, μουτζούρωναν τα πρόσωπά τους και το κέφι συνεχιζόταν μέχρι πρωίας.
Εκτός από την κρεοφαγία τη συγκεκριμένη ημέρα σε πολλά μέρη της Ελλάδας συνηθίζεται να προσφέρεται ως γλυκό το γαλακτομπούρεκο και η γλυκιά κολοκυθόπιτα (κουγκουλούαρι τη λένε οι Αρβανίτες) αλλά και ο μπακλαβάς στη βόρεια Ελλάδα.
Κάθε τόπος φυσικά, ανέπτυξε τα δικά του ιδιαίτερα έθιμα.

Στη Θήβα, την Τσικνοπέμπτη ξεκινά ο «βλάχικος» γάμος, που περιλαμβάνει το προξενιό, συνεχίζεται με τον γάμο και ολοκληρώνεται με το γλέντι και την «επίδοση» των προικιών της νύφης, την Καθαρή Δευτέρα.

Οι Πατρινιοί, στήνουν ψησταριές ακόμη και στα πεζοδρόμια, έξω από τα μαγαζιά τους, και αναβιώνουν το δρώμενο του γάμου «Της Γιαννούλας της Κουλουρούς». Η Γιαννούλα ήταν υπαρκτό πρόσωπο, που έζησε πριν τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο και πουλούσε κουλούρια για να ζήσει. Αγράμματη καθώς ήταν, πίστευε τους συμπολίτες της που της έταζαν να την παντρέψουν με τον Πρόεδρο της Αμερικής Ουίλσον (Ιούλσο, όπως τον πρόφερε η ίδια)! Έτσι στηνόταν μια ολόκληρη φάρσα, ο υποτιθέμενος Ουίλσον, ο γαμπρός, ερχόταν με πλοίο στο λιμάνι, ντυμένος με φράκο και η Γιαννούλα περίμενε τον γαμπρό, ενώ ο κόσμος γύρω διασκέδαζε με την ψυχή του…

 Ένα έθιμο που θυμίζει comedia dell’ arte επαναλαμβάνεται την Τσικνοπέμπτη στην Κέρκυρα. Πρόκειται για τα Κορφιάτικα Πετεγολέτσα που πραγματοποιούνται σε κεντρικές πλατείες του νησιού, ή σε στενά δρομάκια. Εκεί οι νοικοκυρές βγαίνουν στα παράθυρα και στήνουν κουτσομπολιό (πετεγουλιό), όπου βγαίνουν –υποτίθεται- στη φόρα όλα τα άπλυτα της κάθε οικογένειας!
Στην Κομοτηνή, τα αρραβωνιασμένα ζευγάρια ανταλλάσσουν πεσκέσια, βρώσιμα είδη συνήθως, την Τσικνοπέμπτη καψαλίζουν και στέλνουν στα ταίρια τους μια κότα, που θα φαγωθεί την Κυριακή της Αποκριάς.

Στις Σέρρες ανάβουν αυτή τη μέρα φωτιές γύρω από τις οποίες γίνονται τα προξενιά, καθώς ανακατεύονται τα…κάρβουνα!

Τα έθιμα της Τσικνοπέμπτης δεν έχουν τέλος! Από τόπο σε τόπο, από χωριό σε χωριό, βρίσκουμε συνήθειες που οι καταβολές τους χάνονται στα βάθη του χρόνου, όμως κάποια βαθιά - γονιδιακή ή ιστορική μόνο; - ανάγκη επιβάλλει τη διαιώνισή τους.

πηγή: http://news.in.gr/features/article/?aid=1231384937 (Τζένη Παπαγεωργίου)
__________________________________

Την ημέρα αυτή λοιπόν εμείς την περάσαμε κάπως έτσι:

Μιλήσαμε για τα έθιμα τις Αποκριάς και για το γαϊτανάκι. 
Είδαμε ένα βιντεάκι στο Youtube, το χορέψαμε και φτιάξαμε και ένα ομαδικό κολλάζ:



Παίξαμε φυσικά:
Μην σου πέσει το μπαλόνι!

Η Μάγισσα Μπαλονού λέει: 
- Να ενώσετε όλα τα μπαλόνια
-Όλα τα κίτρινα μπαλόνια ψηλά
-Τα μπαλόνια στο κεφάλι
κ.ο.κ.

Δίνουμε ο ένας στον άλλο το μπαλόνι αφού το μεταμορφώσουμε 
σε ότι θέλουμε (μωρό,κουταβάκι κ.α.)
Φτιάξαμε αυτοσχέδιες μάσκες:


Κι άλλες μάσκες:



Και κλόουν


Διαβάσαμε την ιστορία του Αρλεκίνου από το βιβλίο της Ζωρζ Σαρή


Και κάναμε μία εργασία:


Και φυσικά τσικνίσαμε!!!!!!!

Και οι δραστηριότητες συνεχίστηκαν:

Έδειξα στα παιδιά δύο εικόνες από κλόουν. Έναν χαρούμενο κι έναν λυπημένο. Τα παιδιά σκέφτηκαν γιατί να νιώθουν έτσι οι κλόουν; Στη συνέχεια μίλησαν και αυτά για τα συναισθήματά τους.


Γίναμε και λιονταράκια:







Εργασία: Βάζω τις εικόνες στη σωστή σειρά και τις απαριθμώ:
 



Παρακάτω θα δείτε στιγμιότυπα από το αποκριάτικό μας πάρτυ:

ΠΑΡΑΔΟΣΙΑΚΟ ΠΑΙΧΝΙΔΙ ΧΑΣΚΑ


ΜΟΥΣΙΚΕΣ ΚΑΡΕΚΛΕΣ

Η ΜΥΤΗ ΤΟΥ ΚΛΟΟΥΝ



ΠΩΣ ΤΟ ΤΡΙΒΟΥΝ ΤΟ ΠΙΠΕΡΙ


ΣΕΡΠΑΝΤΙΝΟΜΑΖΕΜΑΤΑ
(Το κόλπο έπιασε για άλλη μια φορά)


Καλή Σαρακοστή!!!!!!!!!!!!!!

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου