2 ΑΠΡΙΛΙΟΥ ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΗΜΕΡΑ ΠΑΙΔΙΚΟΥ ΒΙΒΛΙΟΥ

 

Η Παγκόσμια Ημέρα Παιδικού Βιβλίου γιορτάζεται κάθε χρόνο στις 2 Απριλίου, την ημέρα που γεννήθηκε ο μεγάλος Δανός παραμυθάς Χανς Κρίστιαν Άντερσεν. Την καθιέρωσε η Διεθνής Οργάνωση Βιβλίων για τη Νεότητα ( International Board on Books for Young People- IBBY) το 1966.

Με αφορμή λοιπόν τη μέρα αυτή ασχοληθήκαμε με τον διαγωνισμό στον οποίο δηλώσαμε συμμετοχή και συγκεκριμένα " ΤΗ ΒΙΒΛΙΟΤΡΕΧΑΛΑ" των εκδόσεων Ψυχογιός.

Το βιβλίο που επιλέξαμε είναι το

'Ενα πάτωμα παιχνίδια 

της  Χρυσάνθης Τσιαμπαλή

 8 Δράσεις έπρεπε να υλοποιήσουμε:

1. Να ζωγραφίσουμε ένα νέο εξώφυλλο

2.Να δώσουμε έναν νέο τίτλο για το βιβλίο

3.Να περιγράψουμε και να σχεδιάσουμε τον αγαπημένο μας ήρωα

4.Να σχεδιάσουμε μία σκήνη του βιβλίου με κόμικς

5. Να γράψουμε ένα ποιήμα με αφορμή το βιβλίο

6.Να κάνουμε ένα κολλάζ εμπνευσμένο από το βιβλίο

7.Να γράψουμε μία υποθετική συνέντευξη με ένα χαρακτήρα του βιβλίου

8.Να γράψουμε ένα διαφορετικό τέλος για το βιβλίο

Ένα μικρό δείγμα από κάποιες δράσεις μπορείτε να δείτε παρακάτω:

Το δικό μας εξώφυλλο:

 Μια σκηνή με κόμικς:

 Το κολλάζ μας:

Το ποιήμα μας:

Τα παιχνίδια του Νικόλα

Τα παιχνίδια του Νικόλα

είναι πεταμένα όλα.

Άλλα σκέφτονται να φύγουν,

κι άλλα σκέφτονται να μείνουν.

Τα παιχνίδια του Νικόλα,

είναι κουρασμένα όλα.

Ο Νικόλας τα πατάει

στο κρεβάτι του όταν πάει.

Και η σκόυπα πεινασμένη

να τα φάει περιμένει.

Ο Νικόλας το αποφασίζει

και το δωμάτιό του συγυρίζει.

Και τα παιχνίδια του Νικόλα,

πάλι χαρούμενα είναι όλα!

 "Τα παιδιά του Νηπιαγωγείου Μικρόπολης Ν. Δράμας"

Καλή μας επιτυχία λοιπόν ! Αλλά εμείς είμαστε ήδη νικητές!! Γιατί όπως λέω πάντα στα παιδάκια μου η προσπάθεια μετράει, η διαδρομή, το ταξίδι που κάναμε όλοι μαζί.

Φυσικά φτιάξαμε πανέμορφους σελιδοδείκτες:

Επίσκεψη στη Δημόσια Κεντρική βιβλιοθήκη 

Δράμας

Σήμερα 6 Απριλίου 2016 επισκεφτήκαμε τη Δημόσια Κεντρική βιβλιοθήκη Δράμας για να συμμετάσχουμε στις δράσεις με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Παιδικού Βιβλίου.

Η επίσκεψη έγινε σε συνεργασία με το Δημοτικό Σχολείο Μικρόπολης.

Φάγαμε το πρωϊνό μας στο πάρκο της Αγίας Βαρβάρας:

 

Στη βιβλιοθήκη ο κύριος Δημήτρης μας καλοσώρισε και μας είπε γιατί γιορτάζουμε την ημέρα αυτή και λίγα λόγια για τον Δανό παραμυθά Χανς Κρίστιαν Άντερσεν.  Μας έδειξε την φετινή αφίσα για την Παγκόσμια ημέρα Παιδικού Βιβλίου που ανέλαβε φέτος να δημιουργίσει η Βραζιλία.

Μας διάβασε και ένα παραμύθι, με όλους τους ήρωες από τα παραμύθια που έγραψε ο Χανς Κρίστιαν Άντερσεν.

Μας διάβασε επίσης τον ύμνο του βιβλίου του Ευγένειου Τριβιζά :

Στη συνέχεια ακολούθησαν οι παρακάτω δράσεις:

Βρήκαμε τα παραμύθια που έδειχναν οι εικόνες και τα ξεφυλλίσαμε.

Βρίσκω την εικόνα που ταιριάζει στο παραμύθι

Αινίγματα με παραμύθια

Παρακολουθήσαμε το παραμύθι : Τα τρία γουρουνάκια

Παίξαμε με το ζάρι των ερωτήσεων

 Κι επειδή περάσαμε τόσο ωραία, προσφέραμε τον βιβλιοφάγο που φτιάξαμε στο Νηπιαγωγείο ως ευχαριστήριο δώρο.

 

ΑΠΟΚΡΙΕΣ 2016

Ήρθε πάλι το καρναβάλι.....

της Ευσταθίας Τσιτσαράκη

Τσικνοπέμπτη
Ευχαριστούμε πολύ τον Σύλλογο Γονέων και Κηδεμόνων του Νηπιαγωγείου και του δημοτικού Σχολείου Μικρόπολης για τα σουβλάκια και τους χυμούς που πρόσφερε στα παιδιά. 
Θέλω να ευχαριστήσω επίσης τον κύριο Γιάννη Κουταλέλη και την Λεμονιά (γονείς της Δέσποινας) για την πολύτιμη βοήθειά τους.

 

Δραστηριότητες και κατασκευές 

Διαβάσαμε το αποκριάτικο αστείο ποιήμα 

"Η ζημιά" 

Παραπάχυν’ ένας κλόουν,
μια φορά καλέ παιδιά
και του ήρθανε τα ρούχα, 
της παράστασης στενά.

Σφίγγει, σφίγγει το ζωνάρι
και τεντώνει τα κουμπιά,
παίρνει φόρα και ορμάει
κι η παράσταση αρχινά.

Με το νούμερο το πρώτο,
κρακ, πετιούνται τα κουμπιά
και του φάνηκε του δόλιου,
η χοντρή του η κοιλιά!

Με το νούμερο το άλλο,
φίλοι μου, τι να σας πω,
σκιστηκέ το παντελόνι
και του φάνηκ’ ο ποπός.

Ξεκαρδίστηκαν στα γέλια,
γέροι, νέοι και παιδιά
κι από τη ντροπή του κλόουν
δίαιτ’ αυστηρή αρχινά!

(από το βιβλίο της Ειρήνης Γενειατάκη Αρβανιτίδη “Από της Χαράς τη Χώρα”, τεύχος 1)

Πολύ γέλιο!!!!!!

Να λοιπόν ο κλόουν με την χοντρή του την κοιλιά:

Οι μάσκες μας έγιναν καταπληκτικές!! Εύκολες από χάρτινα πιάτα. Γέμισε η τάξη μας λιοντάρια, καμηλοπαρδάλεις, τίγρεις, ζέβρες,αλλά και μία ελεφαντίνα και ένας ταύρος ήταν στην παρέα μας:

Διαβάσαμε την ιστορία του Αρλεκίνου:

 
  Μια φορά κι έναν καιρό στην πόλη με τις γόνδολες, τη Βενετία, ζούσε ένα φτωχό παιδάκι, ο Αρλεκίνος. Τις μέρες της Αποκριάς, στη Βενετία γιορτάζουν το καρναβάλι με παρελάσεις και γιορτές. Όλοι ντύνονται μασκαράδες και κρυμμένοι πίσω από τις μάσκες τους γλεντάνε μέχρι το πρωί.
Ο μικρός Αρλεκίνος, κάθε απόγευμα, καθόνταν στο παράθυρο, έβλεπε τους γελαστούς μασκαράδες που περνούσαν παρέες παρέες κάτω από το σπίτι του και μερικές φορές ένα δάκρυ κυλούσε στο μαγουλάκι του. Θυμόταν πώς ντυνόταν κι αυτός μασκαράς μαζί με τον πατέρα του και τη μητέρα του και κάνανε βόλτες στην πλατεία το Αγίου Μάρκου με τα περιστέρια. Τώρα πια όλα ήταν διαφορετικά ! Ο πατέρας είχε πεθάνει και η καημένη η μητέρα του με μεγάλη δυσκολία κατάφερνε να πληρώνει τα έξοδά τους. Σκούπιζε, λοιπόν, το δάκρυ του και χαιρετούσε τους γελαστούς μασκαράδες που του φώναζαν να κατέβει μαζί τους στο γλέντι. Η μαμά του είδε το κρυφό δάκρυ του Αρλεκίνου και ανέβηκε στη σοφίτα αποφασισμένη να βρει κάτι, έστω κι ένα παλιό ρούχο, για να μασκαρέψει το λυπημένο παιδί της. Κάτι μικρά κουρελάκια από υφάσματα της έδωσαν την ιδία ! Τα μάζεψε όλα, πήρε τα ραφτικά της και δούλεψε μέχρι το πρωί. Ένωσε τα μικρά κομματάκια, έκανε ένα μεγάλο πολύχρωμο πανί και μ’ αυτό έραψε μια φανταχτερή στολή, που άλλη δεν είχε ξαναγίνει ! Ξύπνησε χαρούμενη το Αρλεκίνο και τον έντυσε με τη στολή. Φούντωσε τα κατσαρά καστανά μαλλάκια του παιδιού και, σαν τελευταία πινελιά, άνοιξε δυο τρύπες με το ψαλίδι της σε μια μαύρη βελούδινη λωρίδα και την έδεσε στα μάτια του παιδιού για μάσκα ! Το αποτέλεσμα ήταν θαυμάσιο ! Ευτυχισμένος ο Αρλεκίνος, με τα δάκρυα απ’ τα παράπονα να λάμπουν στα ματάκια του, έδωσε ένα σκαστό φιλί στη μανούλα του και έτρεξε στην πλατεία. Τα πυροτεχνήματα έλαμπαν στον ουρανό και τα παιδιά μάζευαν καραμέλες και σοκολάτες που πετούσαν οι άρχοντες από τα μπαλκόνια. Όταν έφτασε στην πλατεία ο Αρλεκίνος, όλοι θαύμαζαν τη φορεσιά του, κι εκείνος χαρούμενος άρχισε να χορεύει χωρίς να φανερώνει ποιος είναι.
- Ποιος είσαι; τον ρωτούσαν πολλοί. Είσαι από τη Βενετία; Που αγόρασες αυτή τη θαυμάσια στολή;
Ο Αρλεκίνος χαμογελούσε και κρατούσε καλά φυλαγμένο το μυστικό του, ώσπου μια κοπελίτσα τού άρπαξε τη μάσκα.
- Είναι ο Αρλεκίνος ! φώναξαν κάποιοι ξένοι. – Αυτός είναι ο βασιλιάς του καρνάβαλου, φώναξαν όλοι μαζί και του πρόσφεραν φρούτα και γλυκά χορεύοντας χαρούμενοι γύρω του.
Ο Αρλεκίνος χόρεψε ξέφρενα όλη νύχτα και το πρωί γύρισε στο σπίτι του φορτωμένος με γλυκά. Ένας χρόνος πέρασε. Την επόμενη χρονιά, μόλις πλησίαζε η Αποκριά, όλοι έτρεξαν στη μητέρα του Αρλεκίνου και πλήρωναν όσο όσο για να ράψουν μια πολύχρωμη φορεσιά αρλεκίνου!


 Αναδιηγηθήκαμε την ιστορία με την βοήθεια εικόνων, και στη συνέχεια παίξαμε ένα παιχνίδι παρατηρητικότητας. Ένα παιδί έκλεινε τα μάτια του και κάποιο άλλο μπέρδευε τις εικόνες. Στη συνέχεια έπρεπε το παιδί που έκλεινε τα μάτια να ξαναβάλει τις εικόνες στη σωστή σειρά.

ΑΙΝΙΓΜΑ
Ένα πουλί χωρίς φτερά, ψυχή δεν έχει και πετά. Τι είναι;
Ο Χαρταετός

 Οι δικοί μας χαρταετοί με την τεχνική του κολάζ:
(Ιδέα από το internet)

Έγιναν υπέροχοι!!! Κι αν δεν βρέχει αύριο, θα τους πετάξουμε!!!!!

Καλές Απόκριες λοιπόν σας εύχονται οι βασιλιάδες και οι βασίλισσες του νηπιαγωγείου μας: